Eric-Emmanuel Schmitt to francusko-belgijski pisarz, dramaturg i filozof, autor takich tytułów jak „Oskar i pani Róża” czy „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu”. Jego twórczość balansuje na granicy psychologii i duchowości, splatając emocje z pytaniami o sens życia, miłość, cierpienie i tożsamość.
W „Callas, moja rywalka” Schmitt nie opowiada historii boskiej Marii Callas – tej, którą znamy ze sceny, z mitów, z anegdot. Opowiada o kobiecie, która przez całe życie była tuż obok niej — o Carlotcie Berlumi, fikcyjnej sopranistce, która miała głos, pasję, talent, ale nie miała „tego czegoś”. A światło sceny zawsze trafiało na jej największą rywalkę, czyli Callas.
To historia o byciu w cieniu. O życiu prawie doskonałym – z pozycji Carlotty Berlumi. Jej wewnętrzne napięcie, gorycz i rozczarowanie są porażająco prawdziwe. Z każdej strony bije pytanie: co się dzieje z człowiekiem, który byłby „kimś”, gdyby nie istniała ona?
Wielką siłą tej książki jest kontrast: Callas pojawia się tutaj we wspomnieniu, spojrzeniu, nieuchwytnym geście — ale to wystarczy, by zdominować cały świat Carlotty. Staje się symbolem niemożności — kimś, przy kim nikt inny nie ma prawa błyszczeć. Nawet jeśli się stara. Nawet jeśli kocha.
„Callas, moja rywalka” to historia o ambicji, frustracji, samotności i potrzebie uznania. O głosie, który nie został usłyszany. O cichych tragediach tych, którzy nie byli „naj”. Eric-Emmanuel Schmitt daje im głos.
Do piątku, codziennie o godz. 14:30, naszym Tytułem Tygodnia będzie „Callas, moja rywalka”. Na słuchaczy Radia Poznań czekają pojedyncze egzemplarze najnowszej książki Erica-Emmanuela Schmitta ufundowane przez Znak Litera Nova.