Karolina i jej Szczęściarze

Artyści to nie przedmioty, które można położyć na półce z muzyką pod konkretną nazwą. Zespół The Rolling Stones wpisuje się do kilku kategorii jednocześnie. Angielska super grupa gra bluesa, rocka i co słychać na płycie „Foreign Tonques” wkracza śmiało na pole country. Artyści nie chcą być zaszufladkowani raz na zawsze i cieszą się, gdy odbiorcy są otwarci na wielowątkowe propozycje muzyczne.

Zespół Caroline And The Lucky Ones, przez dekadę aktywności, co rusz otwierał sobie nowe przestrzenie. Prezentowały to kolejne płyty, poczynając od krążka z coverami. Ta płyta z 2017 roku, zwierała przebojowe piosenki Dolly Parton, Erica Claptona i The Rolling Stones. Był tam również klasyk „Will The Circle Be Unbroken”. Na albumie „Machatka” w stylistycznej mieszance pojawiły się już własne przebojowe piosenki zespołu. Kolejna Epka „Deeper Breath” z 2022 roku zdradzała nowe ciągoty zespołu w stronę bluesa i rock and rolla. Dlatego nie dziwiły mnie koncerty Caroline And The Lucky Ones w niszowych wydarzeniach muzycznych takich jak Festiwal „Czyste Country” w Wolsztynie, Rawa Blues Festiwal w Katowicach, czy w mieście Releigh w Stanach Zjednoczonych na festiwalu World Of Bluegrass.

Tajemnicza Caroline w nazwie zespołu, to bardzo utalentowana artystka Karolina Bułas, wcześniej znana jako Karolina Jastrzębska. Dysponuje walorami, niedostępnymi większości walczącej o sukces na krajowym rynku muzycznym. Karolina Bułas świetnie operuje głosem, jest wszechstronna, z łatwością porusza się w różnych konwencjach stylistycznych. Komponuje piosenki i pisze teksty, gra na mandolinie. Urodę i wizerunek sceniczny artystki, każdy może ocenić sam. Ta muzykalność Caroline bije z każdego utworu na płycie „Nie pora spać”. Oczywiście pozostała, męska reprezentacja zespołu to towarzystwo świetnych muzyków. Są wybornymi instrumentalistami, z wyczuciem grają w różnych konwencjach stylistycznych. Dzięki temu 11 nagrań na płycie skrzy się barwami, brzmieniami, zgrabnymi solówkami w najlepszym wydaniu. W porównaniu do poprzednich płyt od razu zwraca uwagę wzmożenie energii muzyki zespołu. Słychać jakby wśród muzyków wytworzyła się nowa moc. Większość piosenek jest żywa, rytmiczna, pełna werwy. Do tej kategorii należą piosenki „Czego jeszcze chcesz”, „Żyć się chce”, „Mój don”, „Do celu”, „Bez Ciebie”. Autorką muzyki i tekstów jest głównie Karolina Bialas. Słowa piosenek są bezpretensjonalne, płyną prosto z życia, czasem zaprawione morałem, np. „Do celu”.

Po drugiej stronie są piosenki bardziej liryczne i nastrojowe, w oprawie akustycznych gitar. Szczególne miejsce w prezentowanej kolekcji piosenek zajmują  utwory „Kiedy robi się ciemno” i „Drogi”. Pierwszą kompozycję Karolina Bułas śpiewa w duecie z gitarzystą Pawłem Piekarski. W nagraniu „Drogi” po zaskakującym folkowym wstępie, piosenka nabiera tempa i wyrazu a dźwięk mandolina dodaje zadziorności całej piosence. Płyta jest bardzo dobrze zrealizowana dźwiękowo, klarowne brzmienie, czytelne plany przestrzenne. Najlepszym przykładem jakości dźwiękowej jest piosenka „Największy mit”. W tym kawałku ważna jest także narastająca dynamika i bogata warstwa kilku nałożonych partii wokalnych. Wielu wykonawców grających w konkretnym stylu, popada w rutynę, stosuje gotowe szablony.

Album „Pora spać” jest absolutnym tego przeciwieństwem, zróżnicowanie piosenek, zmienność klimatu i komunikatywność w sferze tekstów składają się na wyjątkową atrakcyjność płyty Caroline And The Lucky Ones. Czysta i naturalna przyjemność do słuchania. Bez końca. Jak w słodkiej piosence „Las”.