Reformy i korupcja: o Ukrainie przed szczytem w Kijowie

M.in. sprawa bezpieczeństwa na wschodzie Ukrainy będzie jednym z punków omawianych na nieformalnych szczycie ministrów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości w Tallinie jak również podczas szczytu G20 w Hamburgu (od 7 lipca). 

Jeszcze dziś, 6 lipca, w Londynie odbędzie się brytyjsko-ukraińska konferencja dotycząca reform na Ukrainie. Wezmą w niej udział przedstawiciele krajów grupy G7, NATO i Unii Europejskiej.

12 lipca z kolei mieć będzie miejsce szczyt w Kijowie dotyczący ogólnych relacji Unii Europejskiej i Ukrainy, z udziałem przewodniczących Tuska i Junckera.

W sprawie Ukrainy najważniejsze pozostają dwa fakty. To po pierwsze wojna na wschodzie tego kraju, tląca się ciągle od prawie dwóch lat. Działania wojenne są co jakiś czas wyciszane lub wznawiane, głównie za sprawą polityki Rosji. 

Jak podał KyivPost na 24 godziny przed szczytem G20, na którym obecny ma być Władimir Putin doszło do ustania działań wojennych ze strony separatystów w Donbasie. Rosji zwyczajnie nie zależy, aby podczas spotkania szefów najzamożniejszych krajów świata dochodziły informacje o walkach na wschodzie Ukrainy. 

Druga sprawa to stan reform na Ukrainie. Stan gospodarki Ukrainy po wydarzeniach na Majdanie pozostaje w dalszym ciągu niezadowalający. Dług publiczny wynosi 67% PKB, a średnie zarobki są w dalszym ciągu niższe niż przed odejściem Janukowycza. W dalszym ciągu dużym problemem pozostaje korupcja i związana z nią napięta sytuacja polityczna. 

M.in. w połowie czerwca była premier Tymoszenko, sama podejrzewana o korupcję, oskarżyła prezydenta Poroszenkę, że ten jest zainteresowany kontynuacją konfliktu w Donbasie, gdyż czerpie z tej wojny prywatne profity. 

Niezadowalający jest też stan bezpieczeństwa na samej Ukrainie: od 2014 r. zamordowanych zostało kilkudziesięciu dziennikarzy i działaczy politycznych. 

Wprawdzie międzynarodowe instytucje oceniają, że pomimo różnorodnych problemów Ukraina w ciągu ostatnich trzech lat dokonała większych zmian niż przez poprzednie dwie dekady. Ich stan jest jednak w dalszym ciągu daleki od zadowalającego, a brak efektów w zwalczaniu korupcji oraz w przeprowadzaniu reform bardzo osłabiają pozycję Ukrainy na arenie międzynarodowej. Na Kijów naciskają w tej sprawie tak Bruksela, jak też Waszyngton. 

Temat ten pojawił się jako jeden z głównych m.in. podczas spotkania Poroszenki z wiceprezydentem Pence’em, podczas wizyty szefa ukraińskiego państwa w USA, pod koniec czerwca. 

W sprawie konfliktu na wschodzie Ukrainy także trudno przewidywać w najbliższym czasie jakiegoś przełomu. Angela Merkel, Emmanuel Macron i Władimir Putin spotkają się wspólnie na szczycie G20, szefowa niemieckiego rządu miała zapewnić jednak prezydenta Proroszenkę, że nie będą oni we trzech uzgadniać między sobą sprawa dotyczących Ukrainy. 

Niemcy i Francja stoją na stanowisku tzw. porozumień mińskich, których realizacja jednak napotyka opór ze strony separatystów. Ponadto pojawia się pytanie czy wypracowana w 2015 r. umowa może jeszcze do czegoś służyć. 

W połowie czerwca amerykański sekretarz stanu Rex Tillerson skrytykował porozumienia w Mińsku, ogłaszając, że USA nie czują się nimi związane. Wedle niego Ukraina powinna rozpocząć bilateralne rozmowy z Rosją w sprawie zakończenia konfliktu w Donbasie. 9 lipca Rex Tillerson przyjedzie do Kijowa i prawdopodobnie będzie do tego pomysłu przekonywał władze Ukrainy. 

Na szczęście dla Kijowa, ani Unia, ani USA nie zamierzają na razie drastycznie zmieniać swojego kursu względem Rosji. Jednak Ukraińcy dość słabo wykorzystują dany im czas.

Łazarz Grajczyński, wg. KyivPost, EuroActive, Observer.com