Dostrzegłem, że jednym z najnowszych trendów w świecie naukowym są badania nad „krajobrazem strachu”. Chodzi
w nich o to, aby zrozumieć, jak zwierzęta stojące na szczycie piramidy pokarmowej kształtują życie tych znajdujących się poniżej. I nie mam tu na myśli faktu, że te z góry zjadają te z dołu. To truizm, który znają już przedszkolaki. Ostatnie odkrycia pokazały, że istnieje coś bardziej subtelnego – złożony mechanizm, czasami ledwie dostrzegalny, który ma ogromną siłę mogącą kształtować całe ekosystemy. Tą siłą jest strach. Strach przed utratą życia. Strach przed byciem pożartym. Strach przed drapieżnikami. Uznałem, że wiedzę na ten temat można wykorzystywać na co dzień w ochronie przyrody.
Fragment książki „Krajobraz strachu”, Adam Zbyryt
Adam Zbyryt jest naukowo związany Wydziałem Biologii Uniwersytetu w Białymstoku. W pracy zawodowej koncentruje się na ochronie i badaniu ptaków, a zagadnieniem krajobrazu strachu zainteresował się, gdy uczesniczył w badaniu stres u dzikich zwirząt: jeleni i saren wobec obecności wilków, rysi i ludzi.
Jego książka „Krajobraz strachu” jest naszym Tytułem Tygodnia! Codziennie o 14:25 odczytamy na antenie fragment książki. Refleksjami z pracy nad publikajcą podzieli się z naszymi słuchaczami również sam autor.
Strach jest jedną z emocji najbardziej napędzających działania i zmieniających nasze życie. Strach rządzi giełdą i może sprawić, że jedni tracą, a inni zyskują miliony, strach może wywoływać kryzysy i wojny. Strach powodował, że jedni spadali z piedestału, a inni wstępowali na tron. Strach może też chronić, służyć utrzymaniu pokoju i stabilizacji. Carlos Ruiz Zafón stwierdził kiedyś, że strach jest oznaką rozsądku i tylko głupcy się nie boją. Tak jest u ludzi, a jak u ptaków? Tego dowiecie się z książki Adama Zbyryta, którą bardzo polecam.
Tymi słowami książkę zrecenzował inny popularyzator wiedzy przyrodniczej, Adam Wajrak.