Urodził się w 1924 roku we Lwowie, tam też spędził lata okupacji niemieckiej i sowieckiej. Po wojnie grał w wielu teatrach m.in. w latach 1950-55 w Teatrze Polskim w Poznaniu. Tu także w 1951 roku zadebiutował jako reżyser sztuką Leonida Rachmanowa "Niespokojna starość".
Potem przeniósł się do Warszawy i stolica była widownia jego największych triumfów - jako aktora, reżysera i dyrektora. Kierował teatrami Powszechnym , Narodowym i Nowym. Stworzył wielkie kreacje w repertuarze klasycznym, jako reżyser był nowatorem, czasem kontrowersyjnym w inscenizacjach takich arcydzieł jak Antygona, Dziady, Kordian czy Balladyna, wystawiał utwory Wyspiańskiego, komedie Fredry i wielką dramaturgie - m.in. rosyjską, np. Czechowa i Gogola. Miał wielki udział we współtworzeniu największego teatru świata - polskiego fenomenu czyli Teatru Telewizji.
Adam Hanuszkiewicz byl lauretaem niezliczonych nagród i odznaczeń, zmarł w warszawskim szpitalu