SŁUCHAJ RADIA ON-LINE
Nie ma anarchistów, nie ma wierszówek...
Od miesięcy dochodzą do nas wieści, że reporter Marcin Kącki wespół z żurnalistą Piotrem Żytnickim, pracują nad wielkim reportażem o złych czyścicielach, biednych lokatorach i dzielnych anarchistach, którego akcja rozgrywa się w Poznaniu. Jako że książka najprawdopodobniej nie powstanie, krótko o niej opowiemy. Reportaż miał być przygotowany zgodnie z najlepszymi zasadami "produkcyjniaków" i książek propagandowych z czasów stalinowskich. Nie miało być bohatera indywidualnego, ale bohaterowie zbiorowi, wszak "jednostka niczym, masy wszystkim". "Czyściciele" mieli być przedstawieni jak amerykańscy czy angielscy imperialiści - grubi, palący cygara, poruszający się wielkimi czarnymi limuzynami terenówkami. "Lokatorzy" w narracji Kąckiego i Żytnickiego byli biedni i nieporadni tak bardzo że przez lata nie umieli trafić do banku czy na pocztę by zapłacić czynsz, a jeśli nadużywali alkoholu to tylko z czarnej rozpaczy lub z choroby (alkoholowej). "Anarchiści" mieli być szlachetni jak banda janosikowych zbójów, wpadali na rączych rumakach (rowerach), przeganiali legalnych właścicieli i ze smutnej kamienicy czynili dom uciech wszelakich
Anarchiści w zajętych bezprawnie kamienicach grillowali, kręcili teledyski, dziergali z włóczki, lepili papierowe ptaki, słowem impreza goniła imprezę, a na bankietach goszczeni byli dziennikarze lokalnego tabloidu, którym oprócz wegańskiego grilla, serwowano także inne używki (i bez akcyzy wszak to anarchiści). Po zmroku zaczynały się seansy opowieści niesamowitych, gdzie uczestnicy przy żarzącym się jeszcze grillu opowiadali najstraszniejsze historie jakie im przychodziły do głowy osnutej dymem z marihuany, wiadomo bowiem że anarchiści szczególnie lubują się w komiksach i horrorach. Następnego dnia te opowieści niesamowite przeczytać można było na łamach "Gazety Wyborczej" jako... relacje z rzeczywistości Piotra Żytnickiego.
Przyzwyczajeni do ciszy i spokoju lokatorzy opuszczali szybko budynek, w którym zagnieżdżali się anarchiści, współpracująca od kilkunastu lat z anarchistami prawniczka Agnieszka Rybak-Starczak pobierała za to opłaty od właścicieli (wszak anarchiści skutecznie czyścili kamienicę z lokatorów), a lokalny tabloid opisywał to jako kolejny sukces w walce z czyścicielami kamienic.
Dziennikarze "Gazety Wyborczej" doskonale wiedzieli i rozumieli, że anarchiści zarabiają na czyszczeniu kamienic i przez lata im to nie przeszkadzało. Anarchiści organizowali bowiem liczne ustawki, opisywane przez dziennikarzy, którzy mieli za to tłuste wierszówki, anarchiści brali pieniądze od właścicieli, którzy chcieli uniknąć poniżania na łamach "Gazety Wyborczej". Układ działał doskonale.
Co się teraz zmieniło? Co tak bardzo zbulwersowało redaktora Kąckiego? Tym razem anarchiści, zamiast przyjąć kasę w kopercie, w zaciszu kancelarii mecenas Agnieszki Rybak-Starczak, zrobili to oficjalnie. Zburzyli ustalony przez lata porządek. Anarchiści mieli zajmować się blokowaniem kamienic, dziennikarze "Wyborczej" opisywaniem tego jako działalności prospołecznej, artystycznej i wolnościowej, a mecenas Rybak-Starczak przyjmowaniem kasy dla lokatorów, czyli za uspokojenie anarchistów i prasy. Tymczasem anarchiści sami poszli do mediów i ujawnili, że kamienice blokują do czasu aż dostaną pieniądze za jej odblokowanie. Dlatego redaktor Kącki tak bardzo szuka młodych, uczciwych, jeszcze nie zepsutych przez konsumpcjonizm anarchistów. Książka bowiem prawie gotowa, a tu mu się wzór osobowy sprostytuował.
NA ANTENIE: PIOSENKA MLODYCH WIOSLARZY/KULT
