SŁUCHAJ RADIA ON-LINE
Francis Rossi, wokalista legendarnych Status Quo gościem Radia Poznań
Kolejna światowa gwiazda odpowiada na nasze pytania. Zapraszamy na tydzień z zespołem Status Quo.
Muzyka
LISTA PRZEBOJÓW GŁOSUJ
1
=
Greta Van Fleet
Saw you stand
2
=
Dead Can Dance
Our day will come
3
=
Prince
Purple rain
4
↑
C.Khan, Snoop Dogg
Boogie's in my soul
5
↑
Nosowska
Sos chaosu
6
↓
B.Stępniak-Wilk, Wikukaracza
Gdybym ja Ciebie nie zobaczył
7
↓
M.Kleszcz
Eon
8
↑
C.Dion
Bonjour, pardon, merci
9
↓
A.Rojek
Mirafiori
10
↓
Skubas
Życie jest piękne
11
=
Mrozu
Nie ma miejsca jak dom
12
↑
Cinnamon Gum
Mary Liz
13
=
E.Koc
Niebezpiecznie blisko
14
=
Yard Act
You're gonna need a little music
15
↑
Snow Patrol, K.Minogue
These alarms
16
N
Ashe
Stop the wedding!
17
=
Nothing But Thieves
Baby Kool (Evelyn)
18
=
Jungle
Someday, somewhere
19
↑
Dagadana
Będę szczęśliwa
20
N
S.Spiro
Great expectation
Ostatnio dodane
Śladami wielkiego ojca - recenzja Ryszarda Glogera
Zawsze wzbudzało mój szacunek, przekazywanie tradycji z pokolenia na pokolenie. Bywa z tym różnie, co łatwo zaobserwować na przykład w kręgu muzyki. Oczywiście czasem jest to niemożliwe z podstawowego powodu, gdy potomek nie ma talentu lub nie wykazuje zupełnie zainteresowania tą sferą aktywności w życiu. Jednak blues zna niezliczone przypadki, kiedy muzyka jest przekazywana niemal z DNA. Rodziny muzyków bluesa, były zwykle bardzo liczne i rachunek prawdopodobieństwa podpowiadał, że któreś z dzieci przejmie muzyczne skłonności. Stąd po wielkich bluesmanach takich jak Elmore James czy John Lee Hooker na scenie pojawiały się znowu te znane i popularne nazwiska, już z dodatkiem „Junior”. Bywało, jak w przypadku Lonnie’go Brooksa, że jego dwóch synów Ronnie Baker Brooks i Wayne Brooks, poszło w ślady ojca z bardzo dobrym rezultatem.
Zupełnie inna płyta - recenzja Ryszarda Glogera
Kto nie lubi przebojów, piosenek które uprzyjemniają nam codzienność, a po latach, określają różne etapy naszego życia. Takie kawałki, tygrysy lubią najbardziej. Piosenki bywają różne, jak odmienne są nasze upodobania i preferencje muzyczne. Najogólniej znowu górą inżynier Mamon. Piosenki pozostają w naszej świadomości, czasem nic nie jest w stanie odebrać nam urody pierwszej wersji. Bywa też, że inne odczytanie piosenki, nowe wykonanie, nie tylko ożywia przebój w nowych czasach, lecz odsłania jego inne walory.
Uroki bluesowej harmonijki - recenzja Ryszarda Glogera
Są instrumenty o mocy tajemnej. Niepozornej wielkości, o niepowtarzalnym brzmieniu. Często w większym składzie orkiestrowym, możemy wtedy nie zauważyć, na czym muzyk gra. Wokół wielkie gabaryty fortepianu, harfy, kontrabasu, tłok sekcji instrumentów blaszanych i jakieś maleństwo ginie w tłumie. Obiektem dowcipów zawsze jest ten muzyk, który w odpowiednim momencie wstaje i uderza pałeczką w triangel, czyli trójkąt. Podobnie jest z fletem pikuliną i harmonijką ustną.
Znaki czasów zaklęte w muzyce - recenzja Ryszarda Glogera
Pierwsze zetknięcie się z żywym artystą na koncercie, zmienia nasze wcześniejsze opinie i wyobrażenia, wynikające z nagrań płytowych. Następuje zasadnicza rewizja oceny, ktoś może się okazać oryginalny, charyzmatyczny, wręcz genialny lub przeciętny, a czasem nawet boleśnie słaby. Waltera Trouta w akcji usłyszałem trzy dekady temu w Holandii na dużym festiwalu North Sea Jazz. Na koncercie okazał się prawdziwym wulkanem, muzykiem, który daje z siebie wszystko. Pomyślałem wtedy ze smutkiem, że nie było mi dane usłyszeć jak Walter Trout grał wcześniej w zespole Johna Mayalla.
Jak zachować dzikość serca - recenzja Ryszarda Glogera
Margo Price nie jest jedną z tych piosenkarek country, które gdzieś na prowincji południa Stanów Zjednoczonych od dzieciństwa objawiały zamiłowanie do śpiewu i estrady. Chociaż dzisiaj to czołowa gwiazda kojarzona z stolicą country Nashville, piosenkarka pochodzi z miasteczka Aledo w stanie Illinois, a to przecież mocno zurbanizowana północ USA.
